Lente

De bruin-witte Collie uit Lisse

Zat tussen de gele narcissen

Haar snuit in de lucht

Een hemelse zucht

De perfecte plek om te pissen

Gewone Es

Wat doe jíj dan de hele dag

Met je wortels  wroetend in de aarde

Een beetje deinen op de wind

Met de hemel praten

Schaduw werpen in de straten

Ben jij het nooit eens zat

Dat eindeloos gestaan 

Denk jij nooit bij jezelf

Ik heb het wel gehad

Wat in godsnaam is mijn pad

Dat de zon veel feller schijnt

Dan je lief is vandaag

Dat de regen natter is

Dan je dragen kan

Dat die specht met zijn gedrein

Maar door blijft hameren in je kraag

Dat die klote hond weer pist

Tegen de enkels van jouw stam

Ben jij nooit eens overprikkeld

Van het leven om je heen

Al dat uiterlijk vertoon

Met blablagebral omwikkeld

Vind jij leven niet ingewikkeld

Nee natuurlijk vind jij dat niet

Jij staat ver boven dit chagrijn 

Alles vreedzaam te accepteren 

Resonerend met het liefdeslied 

Sta jij met de wereld één te zijn 

Gewoon lekker te assimileren 

Jij snapt de magie van dit spel

Jij wel

De loslopende bruid

Een dikke deken afgegooid

Vezels van illusie

Geborgen

Verborgen

In eenzaamheid gekooid

Gefaald in de schaduw van het leven

Verdwaald in de schaduw van mijn wezen 

Een frisse wind onder de huid

Vlagen van ijzige kou

Naakt 

Ontwaakt

De loslopende bruid

Omdat ik van je hou

Ik bleef staan

Voor jou

Omdat ik intens veel

Van je hou

Ik zag je verdwijnen

En hield je vast

Vaster misschien

Dan nodig was

Toen angst paniek

En duisternis

Het licht uit jouw ogen 

Had gewist

Bleef ik staan

En hield je vast

Omdat loslaten voor mij

Geen optie was

Schaduw

Ik hoor je wel

Fluisterend ruisje

Vanuit de duisternis

Stiekem zacht

Als als een zucht

Van de nacht

Ik voel wel

Je stugge vacht  

Onzeker verzachten

Speurend 

Naar de vreugde 

Van onbevangen macht

Ik hoor je

Fluisteren ruisje 

In de duisternis

Ik voel je

Sluipen over mijn huid

Ik kus je

Kom

Kom er maar uit

De zuivere vrouw

Oh lieve lente

Blozende bloei

Schenk mij jouw schoonheid

Van innerlijke groei

Oh zoemende zomer 

Warme wind

Gun mij jouw geluk

Koester het kind

Oh huilende herfst

Goudgeel vergaan

Laat mij loslaten

Vrij verdergaan

Weerbarstige winter

Kalende kou

Breng mij bezinning

Bezing de zuivere vrouw

Moe

Als ik bewust ga voelen

Voel ik 

Dodelijk vermoeid

Als ik mijn kaken loslaat

Laat ik

Lijdelijk gelaten

De afpeigering toe

Zo moe

Achteraf

Achteraf

Had ik best gewild

Wat jij wilde

Achteraf

Verlang ik in stilte

Wat ik niet wou

Achteraf

Was het verzet 

Misschien

Of rebellie 

Ik wilde niet 

Niet zien

Achteraf  

Mis ik 

Wat jij hebt

Waar jij bent

Jou

Wat jij zo graag wou

Achteraf

Een dag

Een dag

Waarop de afstand groot

De waarheid bloot

Een ijkpunt prikt

Een dag

Waarop de eenzaamheid

Alleen een feit 

Verloop verklikt

Een dag

Waarop kwarteeuw verjaart

Niet veel meer waard

De tijd doortikt 

Een dag 

Nog net die dag

Waarop de kloof de leegte likt

Knoop

Hij heeft volstrekt alle recht

Om gekwetst te zijn

Zoveel pijn

Zij hakte de knoop

Hij had nog hoop

Een mokerslag zonder gevecht

Kilte

Zij hakte maar voelt

De knoop in haar maag

Blaam knaagt

Zijn pijn

Zijn gekwetst zijn

Was nimmer bedoeld

Stilte

Die mokerslag gemeten

Aan het  samenspel

Van haar als hem zowel

Is haar ontknoping niet

Het complete lied

Je zou het bijna vergeten …

Zij heeft ook verdriet

Verlaten

Heb ik jou verlaten

Nee

Jij was het die vertrok

Toen ons leven

Niet meer luchtig

Soms een donderwolk betrok

Had jij wel in de gaten

Hoe ik voor overleving vocht 

Hoe hevig ik een schouder zocht

Had jij dat in de gaten

Toen mijn geest het niet meer trok

Al die zwaarte

In het leven

Toen het baken bijna brak, ook toen

 Was jij het die vertrok

Ja

Jij hebt míj verlaten

Voorbij

Je kijkt me aan met grote ogen

Wat is er fout gegaan

Ik zeg het je 

In woorden

In miljoenen woorden

Al vele jaren

Keer op keer

Het volledig onvermogen

Om inhoud te verstaan 

Om te horen

Om te snappen

Essentie te bevatten

Om te ervaren

Keer op keer

Niet mij

Ik heb geen adem meer

Voorbij

Geruisloos

Zolang als mijn volwassenheid 

Hoor ik bij hem 

En hij bij mij 

Een veilige vanzelfsprekendheid 

Onze levens samen geweven 

Was ik voor hem 

En hij voor mij 

Samen een vertrouwd gegeven 

Geruisloos ontrafelde saamhorigheid 

Ik dreef van hem

En hij van mij

Naar een vooruitzicht vol onzekerheid

Een vooruitzicht zonder wij

Kwijt

Ik ben het kwijt

Kan het nergens vinden

Ernst zal me verblinden

Voor relativiteit

Wanhoop heeft het bedolven

Onder grote emotionele golven

Weggedoken zit het achter verdriet

Ook in getob vind ik het niet

Overspoeld door dramatiek

Houdt het zich schuil achter paniek

Maar ik laat me niet verblinden

Zal het verdomme weer terugvinden

Ergens daarbinnen 

Diep in mijn lijf

Want zonder humor 

Word ik een oud chagrijnig zuur wijf

Bang

Bang voor wat er komen gaat

Bang voor de ruimte

Bang voor de leegte

Bang voor het gat

Bang voor de eenzaamheid

Bang voor spijt

Bang voor de diepte

Bang voor het dal

Bang voor de hoogte

De moed, de val

Bang voor de val

Bang