28 september 2020

Belvedère

Even een kopje koffie samen

Even bij elkaar

Ik heb het zo gemist

Ik verlang er weer zo naar


Even lekker lullen

Over alles en iedereen

Ik heb het zo gemist

Ik was soms heel alleen


Nu lijkt het tij te keren

En kom ik dichterbij

En ja, dat maakt me blij


Maar zit ik op mijn belvedère

En staar naar bergcoulissen

Dan voel ik, dat ik wéér ga missen




10 juli 2020

Gesluierde meningen

Overal broeit het
Drukkend en zwaar
Geruisloze woorden
Beducht ongrijpbaar

Tussen de zinnen
Een subtiel gebaar
Een snuif, een kuch
Een blik naar elkaar

Ze branden naar binnen
Puncteren mijn huid
Vullen mijn hoofd
Oorverdovend luid

Alleen in mijn schoenen
Sta ik en ervaar
Gesluierde meningen
Beklemmend voelbaar



25 april 2020

Liber

En nu is het genoeg geweest 
Hier eenzaam in de kast 
Waar ’t leven mij niet past 
En de leugen niet geneest 

De vinger op de zere plek 
Is anders zijn dan anderen

Maar zonder dat mijn ziel vertrekt 
Zal mij dat nooit veranderen

Ik kom eruit, een trotse zoon 
En veeg voorgoed mijn waarheid schoon 

(geïnspireerd door 'Nunc stans' van Menno van der Beek)


20 april 2020

Het schepje

Het schepje graaft een kuiltje
Het schepje is heel blij
Want kuiltjes graven vindt hij
Een heel erg leuk karwei

De graafmachine kijkt het aan
En denkt: 'Dat wil ik ook!'
En met een hele grote zwaai
Schept hij de hele strook

Het schepje graaft zijn kuiltje
En vindt het nog wel fijn
Maar naast die grote graafmachien
Voelt hij zich wel heel klein



26 maart 2020

De kern (poëtica)

Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis

Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …

Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en verlangens bruist

De kroonbladen 
bezield met levenszin
ontspruiten hun schild
van bescherming
en tonen de wereld
in vol ornaat
hun diepste kern
De levensdraad

Die fleur, odeur
Die euforie
Die zuivere schoonheid
Poëzie


24 maart 2020

Poëzie is … (poëtica)

Poëzie is …

Een excuus om te dramatiseren
Aan te dikken en te fabuleren
Te huilen en te krijsen
Te jubelen over paradijzen

De wanhoop die borrelt
achter het masker van opgewektheid
De liefde die verslindt
onder het imago van nuchterheid
De toegelaten hysterie
verstoken van relativiteit

Poëzie is …

Een poort naar de ziel
Metaforen subtiel
Een gevoel zonder reden
in een keurslijf gesneden

Een blote vrouw begeerlijk
in een gereformeerde kerk 
Een veld rode klaprozen
omheind door ijzer smeedwerk
Een huppende roodborst
op een kale winterberk

Poëzie is …

Ook luchtig
Geestig en lief
Puur en simpel
Zuiver naïef

Een torretje dat spartelt
op zijn rug in de zon
Een verrassend einde
aan wat alledaags begon
Een wijze oude man
in een fluwelen japon

Poëzie is liefde
Poëzie is dood
Poëzie is klein
Poëzie is groot
Poëzie is vrij
Poëzie is beperkt
Poëzie is verslagen
Poëzie is verwerkt

Poëzie is expressie
Niet meer dan dat
Expressie met woorden
Soms ietwat overschat



12 maart 2020

In de vallei (ollekebollekegedicht)

Wat een verademing
Weg van de werk’lijkheid
Tussen de lieflijkheid
In de vallei

Even niet nadenken
Kopinhetzandtechniek
Bijtjes en bloemetjes 
Zijn wij voorbij?


20 februari 2020

Hallo allemaal (slamgedicht)

Hallo allemaal
Mensen in de zaal
Ik ga voor u dichten
En hoop niet te zwichten
Voor zenuwen die gieren
Als hollende mieren
Door al mijn cellen
Mijn ademhaling kwellen
Mijn maag omdraaien
En onrust zaaien

Hallo allemaal
Mensen in de zaal
Ik zak door mijn hoeven
Het zal u bedroeven
Mijn stress is te groot
Vandaar dit gekloot
Ik stotter mijn woorden
U gaat mij vermoorden
U fakkelt mij af
Ik ben veel te laf

Mensen in de zaal
Hallo allemaal
Ik ben bang voor u allen
Ik ga dit vergallen
Ik kan wel janken
Hier op de planken
Waar ben ik beland
Ik maak me van kant
De uitputting nabij
Dit slamdichten is denk ik, niet echt iets voor mij


08 februari 2020

Angst (limerick)

De angst uit een vorig leven
Had hij met succes verdreven
Toen nam hij een trekkie
Van een rijkgevuld sjekkie
Nu is de angst aan hem gaan kleven


Dubbeltje (limerick)

De jongen uit Amsterdam-West
Deed altijd enorm zijn best
Het leek hem zo fijn
Een kwartje te zijn
Maar hij kwam uit een dubbeltjes-nest


Bezopen (limerick)

De vrouw, uit haar harnas gekropen
Probeerde aan zichzelf te verkopen
Dat ze zonder pardon
Alles bereiken kon
Ze was behoorlijk bezopen


01 februari 2020

Waar gaat dit heen …

Zo eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Zo leeg kan samen zijn

Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar

Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden

Een samenspel twee keer alleen
Waar gaat dit heen …


18 januari 2020

Ik wil hier weg (jeugdherinnering)

Ik wil hier weg
Iedereen kijkt
Iedereen praat
Iedereen wil voelen
door mijn haren kroelen
Het maakt me kwaad

Ik wil hier weg
Niemand lijkt 
op mij, niet één
Hun woorden een brij
ongrijpbaar voor mij
Ik voel me alleen

Juffen wijzen
Meesters gebaren
Kinderen staren

Kinderen grijnzen
Terugdeinzen
Blijf van mijn haren

Ik doof mijn zintuigen 
één voor één
Niet horen meer
Niet waken, niet zien
en geen gegrien
Ze zullen mij niet raken

Maar als nog éénmaal
Een zwarte kindervinger
mijn spierwitte haar 
waagt te betasten
Dan sla ik die gasten
allemaal in mekaar


(Eerste schooldag St Louis (USA) 1978)


09 januari 2020

De eerste steen

De sluipende eenzaamheid

Zonder alleen

Verlamt verlangens

Drijft drift uiteen


De bomvolle leegte

Onbeschreven

Ontbeert ruimte

Vulling te geven


Wat zijn zal vergt

De moed van het heden

Hier, vandaag

Toekomstig verleden


De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen

Dromen doen, daar ligt de eerste steen