Heb ik jou verlaten
Nee
Jij was het die vertrok
Toen ons leven
Niet meer luchtig
Soms een donderwolk betrok
Had jij wel in de gaten
Hoe ik voor overleving vocht
Hoe hevig ik een schouder zocht
Had jij dat in de gaten
Toen mijn geest het niet meer trok
Al die zwaarte
In het leven
Toen het baken bijna brak, ook toen
Was jij het die vertrok
Ja
Jij hebt míj verlaten
Je kijkt me aan met grote ogen
Wat is er fout gegaan
Ik zeg het je
In woorden
In miljoenen woorden
Al vele jaren
Keer op keer
Het volledig onvermogen
Om inhoud te verstaan
Om te horen
Om te snappen
Essentie te bevatten
Om te ervaren
Keer op keer
Niet mij
Ik heb geen adem meer
Voorbij
Zolang als mijn volwassenheid
Hoor ik bij hem
En hij bij mij
Een veilige vanzelfsprekendheid
Onze levens samen geweven
Was ik voor hem
En hij voor mij
Samen een vertrouwd gegeven
Geruisloos ontrafelde saamhorigheid
Ik dreef van hem
En hij van mij
Naar een vooruitzicht vol onzekerheid
Een vooruitzicht zonder wij
Ik ben het kwijt
Kan het nergens vinden
Ernst zal me verblinden
Voor relativiteit
Wanhoop heeft het bedolven
Onder grote emotionele golven
Weggedoken zit het achter verdriet
Ook in getob vind ik het niet
Overspoeld door dramatiek
Houdt het zich schuil achter paniek
Maar ik laat me niet verblinden
Zal het verdomme weer terugvinden
Ergens daarbinnen
Diep in mijn lijf
Want zonder humor
Word ik een oud chagrijnig zuur wijf
