Je ging ervan uit dat
Had wel verwacht
Wist niet wat
Dacht
Was nooit jouw bedoeling
Voelde je er ook niet prettig bij
Wilde juist verzoening
Wou juist niet mij ...
Zo jammer dat
Je een andere indruk wekt
Want écht schat
Heel veel respect
Onschuldig aan dit leven
Overkomt het je allemaal
Vooroordelen blijven aan je kleven
Een infantiel verhaal
Geef me de ruimte
Ik krijg geen lucht
Al die verwachtingen
Al die verlangens
Die constante zucht
Geef me de ruimte
Ik krijg het benauwd
Het ongeduld
De schuld
Het laat me niet koud
Geef me de ruimte
Doe een stapje terug
Laat het even zijn
Laat mij even zijn
Ga van mijn rug
Geef me de ruimte
Om te bouwen
Dan bouwen we een brug
Haar drang naar harmonie
In pleasen gehuld
Ontlokt ergernis en jaloezie
Schuld
Haar troost aan één
Die het hardste brult
De ander in de steek
Schuld
Haar eigen grenzen ver voorbij
Om iedereen te beschermen
Obsessief te ontfermen
Zelfredzaamheid vermoord
Subliem in de kiem gesmoord
Schuld
Al haar levenspatronen
Gehuld
In schuld
Bruine beer
Warm en zacht
Ik nestel me tussen jouw vacht
Mijn wang tegen je borst gevleid
Gekoesterd in geborgenheid
Laat ik alles los
En verwarm me met jouw tederheid
Bruine beer
Zo lief, zo zacht
Zo veilig in jouw moedervacht
Met zuivere lucht, veel zuivere lucht
Ik zou gaan jubelen en juichen
Mijn armen wijd
Ik zou de frisheid naar binnen zuigen
En ik zou huilen
Heel veel huilen
Ik zou huilen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf een open veld
Met bloemen, heel veel bloemen
Ik zou gaan huppelen en hollen
Mijn benen in de lucht
Ik zou door de verleiding rollen
En ik zou lachen
Zoveel lachen
Ik zou lachen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf vrijheid
Vol verlangens, vol verlangen
Ik zou gaan vlinderen en vliegen
Mijn hart wijd open
Ik zou mijn dromen wiegen
En ik zou leven
Intens leven
Ik zou leven
Tot ik niet meer kon
