Schaduw

Ik hoor je wel

Fluisterend ruisje

Vanuit de duisternis

Stiekem zacht

Als als een zucht

Van de nacht

Ik voel wel

Je stugge vacht  

Onzeker verzachten

Speurend 

Naar de vreugde 

Van onbevangen macht

Ik hoor je

Fluisteren ruisje 

In de duisternis

Ik voel je

Sluipen over mijn huid

Ik kus je

Kom

Kom er maar uit

De zuivere vrouw

Oh lieve lente

Blozende bloei

Schenk mij jouw schoonheid

Van innerlijke groei

Oh zoemende zomer 

Warme wind

Gun mij jouw geluk

Koester het kind

Oh huilende herfst

Goudgeel vergaan

Laat mij loslaten

Vrij verdergaan

Weerbarstige winter

Kalende kou

Breng mij bezinning

Bezing de zuivere vrouw

Moe

Als ik bewust ga voelen

Voel ik 

Dodelijk vermoeid

Als ik mijn kaken loslaat

Laat ik

Lijdelijk gelaten

De afpeigering toe

Zo moe

Achteraf

Achteraf

Had ik best gewild

Wat jij wilde

Achteraf

Verlang ik in stilte

Wat ik niet wou

Achteraf

Was het verzet 

Misschien

Of rebellie 

Ik wilde niet 

Niet zien

Achteraf  

Mis ik 

Wat jij hebt

Waar jij bent

Jou

Wat jij zo graag wou

Achteraf

Een dag

Een dag

Waarop de afstand groot

De waarheid bloot

Een ijkpunt prikt

Een dag

Waarop de eenzaamheid

Alleen een feit 

Verloop verklikt

Een dag

Waarop kwarteeuw verjaart

Niet veel meer waard

De tijd doortikt 

Een dag 

Nog net die dag

Waarop de kloof de leegte likt

Knoop

Hij heeft volstrekt alle recht

Om gekwetst te zijn

Zoveel pijn

Zij hakte de knoop

Hij had nog hoop

Een mokerslag zonder gevecht

Kilte

Zij hakte maar voelt

De knoop in haar maag

Blaam knaagt

Zijn pijn

Zijn gekwetst zijn

Was nimmer bedoeld

Stilte

Die mokerslag gemeten

Aan het  samenspel

Van haar als hem zowel

Is haar ontknoping niet

Het complete lied

Je zou het bijna vergeten …

Zij heeft ook verdriet

Verlaten

Heb ik jou verlaten

Nee

Jij was het die vertrok

Toen ons leven

Niet meer luchtig

Soms een donderwolk betrok

Had jij wel in de gaten

Hoe ik voor overleving vocht 

Hoe hevig ik een schouder zocht

Had jij dat in de gaten

Toen mijn geest het niet meer trok

Al die zwaarte

In het leven

Toen het baken bijna brak, ook toen

 Was jij het die vertrok

Ja

Jij hebt míj verlaten

Voorbij

Je kijkt me aan met grote ogen

Wat is er fout gegaan

Ik zeg het je 

In woorden

In miljoenen woorden

Al vele jaren

Keer op keer

Het volledig onvermogen

Om inhoud te verstaan 

Om te horen

Om te snappen

Essentie te bevatten

Om te ervaren

Keer op keer

Niet mij

Ik heb geen adem meer

Voorbij

Geruisloos

Zolang als mijn volwassenheid 

Hoor ik bij hem 

En hij bij mij 

Een veilige vanzelfsprekendheid 

Onze levens samen geweven 

Was ik voor hem 

En hij voor mij 

Samen een vertrouwd gegeven 

Geruisloos ontrafelde saamhorigheid 

Ik dreef van hem

En hij van mij

Naar een vooruitzicht vol onzekerheid

Een vooruitzicht zonder wij

Kwijt

Ik ben het kwijt

Kan het nergens vinden

Ernst zal me verblinden

Voor relativiteit

Wanhoop heeft het bedolven

Onder grote emotionele golven

Weggedoken zit het achter verdriet

Ook in getob vind ik het niet

Overspoeld door dramatiek

Houdt het zich schuil achter paniek

Maar ik laat me niet verblinden

Zal het verdomme weer terugvinden

Ergens daarbinnen 

Diep in mijn lijf

Want zonder humor 

Word ik een oud chagrijnig zuur wijf

Bang

Bang voor wat er komen gaat

Bang voor de ruimte

Bang voor de leegte

Bang voor het gat

Bang voor de eenzaamheid

Bang voor spijt

Bang voor de diepte

Bang voor het dal

Bang voor de hoogte

De moed, de val

Bang voor de val

Bang

Zij aan zij

Ik voel je niet 

Aan mijn zij

Ik voel je behoefte 

Aan mij

Aan een warme blik

Een lief gebaar

Troostende woorden

Een streling

Zomaar

Maar ik mis je 

Aan mijn zij

Ik mis samen

Zij aan zij

Torteltijd

Het is torteltijd

Tenminste

Voor de vogels

Geen eenzaamheid

Het kwekt en krijst

Bij het krieken

Van de dag

Dat de lente

De leegte omlijst

Het voorjaar doet vrolijk

Wat dood leek weer leven

Door met liefde

Leegte 

Gevoel te geven

Waar verwarring

Verwijt 

Gevoel doet vervagen

Verhelderen vogels

Op de vroege voorjaarsdagen

Het is torteltijd

Ze kwekken en krijsen

Bij het krieken

Courage!

Vanuit de kille leegte 

Zal fris groen verrijzen

Vertrouwen

Gezelligheid werd overstemd

Pas de volgende dag

Door een gevoel van oneerlijkheid

Want wat ik zag

Was niet de werkelijkheid 

En dat beklemt

De lieve woorden

Schuldbewust

Brachten zachtheid

Maar bewust

Verstoken van puurheid

Doen ze vermoorden

Het vertrouwen 

Dat zonder terughoudendheid 

Verankerd moet zijn

In genegenheid

Zonder schijn

Van elkaar houden

Levenskracht

Haar kniehoge laarzen 

Draagt ze met klasse

Gracieuze passen

Opgewekt 

Kijkt ze de wereld in

Opgeheven kin

Op weg naar haar bestemming

Gaat ze onbevreesd

Een vrije geest

Niet hooghartig 

Niet gedwee 

Zuiver met de golven mee

Met gracieuze passen

Een vrije geest

Wat geweest is is geweest

Innerlijk kind

Dat is niet lief

Wat jij vindt

Naar kind

Dat is niet aardig

Wat jij verzint

Naar kind

Wie denk je wel dat je bent

Schijnheilig en verwend

Wij hoeven jou niet meer

Jij verpest de hele sfeer

Klein ben je, en nietig

Je maakt iedereen verdrietig

En jezelf onbemind

Dat je harteloos zegt

Wat je werkelijk vindt

Naar kind