19 februari 2024

Gewone Es

Wat doe jíj dan de hele dag

Met je wortels  wroetend in de aarde

Een beetje deinen op de wind

Met de hemel praten

Schaduw werpen in de straten


Ben jij het nooit eens zat

Dat eindeloos gestaan 

Denk jij nooit bij jezelf

Ik heb het wel gehad

Wat in godsnaam is mijn pad


Dat de zon veel feller schijnt

Dan je lief is vandaag

Dat de regen natter is

Dan je dragen kan


Dat die specht met zijn gedrein

Maar door blijft hameren in je kraag

Dat die klote hond weer pist

Tegen de enkels van jouw stam


Ben jij nooit eens overprikkeld

Van het leven om je heen

Al dat uiterlijk vertoon

Met blablagebral omwikkeld

Vind jij leven niet ingewikkeld


Nee natuurlijk vind jij dat niet

Jij staat ver boven dit chagrijn 

Alles vreedzaam te accepteren 


Resonerend met het liefdeslied 

Sta jij met de wereld één te zijn 

Gewoon lekker te assimileren 


Jij snapt de magie van dit spel

Jij wel





08 februari 2024

De loslopende bruid

Een dikke deken afgegooid

Vezels van illusie

Geborgen

Verborgen

In eenzaamheid gekooid


Gefaald in de schaduw van het leven

Verdwaald in de schaduw van mijn wezen 


Een frisse wind onder de huid

Vlagen van ijzige kou

Naakt 

Ontwaakt

De loslopende bruid


01 februari 2024

Omdat ik van je hou

Ik bleef staan

Voor jou

Omdat ik intens veel

Van je hou


Ik zag je verdwijnen

En hield je vast

Vaster misschien

Dan nodig was


Toen angst paniek

En duisternis

Het licht uit jouw ogen 

Had gewist


Bleef ik staan

En hield je vast

Omdat loslaten voor mij

Geen optie was