De waarheid bloot
Een ijkpunt prikt
Een dag
Waarop de eenzaamheid
Alleen een feit
Verloop verklikt
Een dag
Waarop kwarteeuw verjaart
Niet veel meer waard
De tijd doortikt
Een dag
Nog net die dag
Waarop de kloof de leegte likt
Hij heeft volstrekt alle recht
Om gekwetst te zijn
Zoveel pijn
Zij hakte de knoop
Hij had nog hoop
Een mokerslag zonder gevecht
Kilte
Zij hakte maar voelt
De knoop in haar maag
Blaam knaagt
Zijn pijn
Zijn gekwetst zijn
Was nimmer bedoeld
Stilte
Die mokerslag gemeten
Aan het samenspel
Van haar als hem zowel
Is haar ontknoping niet
Het complete lied
Je zou het bijna vergeten …
Zij heeft ook verdriet
Heb ik jou verlaten
Nee
Jij was het die vertrok
Toen ons leven
Niet meer luchtig
Soms een donderwolk betrok
Had jij wel in de gaten
Hoe ik voor overleving vocht
Hoe hevig ik een schouder zocht
Had jij dat in de gaten
Toen mijn geest het niet meer trok
Al die zwaarte
In het leven
Toen het baken bijna brak, ook toen
Was jij het die vertrok
Ja
Jij hebt míj verlaten
Je kijkt me aan met grote ogen
Wat is er fout gegaan
Ik zeg het je
In woorden
In miljoenen woorden
Al vele jaren
Keer op keer
Het volledig onvermogen
Om inhoud te verstaan
Om te horen
Om te snappen
Essentie te bevatten
Om te ervaren
Keer op keer
Niet mij
Ik heb geen adem meer
Voorbij
Zolang als mijn volwassenheid
Hoor ik bij hem
En hij bij mij
Een veilige vanzelfsprekendheid
Onze levens samen geweven
Was ik voor hem
En hij voor mij
Samen een vertrouwd gegeven
Geruisloos ontrafelde saamhorigheid
Ik dreef van hem
En hij van mij
Naar een vooruitzicht vol onzekerheid
Een vooruitzicht zonder wij
Ik ben het kwijt
Kan het nergens vinden
Ernst zal me verblinden
Voor relativiteit
Wanhoop heeft het bedolven
Onder grote emotionele golven
Weggedoken zit het achter verdriet
Ook in getob vind ik het niet
Overspoeld door dramatiek
Houdt het zich schuil achter paniek
Maar ik laat me niet verblinden
Zal het verdomme weer terugvinden
Ergens daarbinnen
Diep in mijn lijf
Want zonder humor
Word ik een oud chagrijnig zuur wijf
Bang voor wat er komen gaat
Bang voor de ruimte
Bang voor de leegte
Bang voor het gat
Bang voor de eenzaamheid
Bang voor spijt
Bang voor de diepte
Bang voor het dal
Bang voor de hoogte
De moed, de val
Bang voor de val
Bang
Ik voel je niet
Aan mijn zij
Ik voel je behoefte
Aan mij
Aan een warme blik
Een lief gebaar
Troostende woorden
Een streling
Zomaar
Maar ik mis je
Aan mijn zij
Ik mis samen
Zij aan zij
Het is torteltijd
Tenminste
Voor de vogels
Geen eenzaamheid
Het kwekt en krijst
Bij het krieken
Van de dag
Dat de lente
De leegte omlijst
Het voorjaar doet vrolijk
Wat dood leek weer leven
Door met liefde
Leegte
Gevoel te geven
Waar verwarring
Verwijt
Gevoel doet vervagen
Verhelderen vogels
Op de vroege voorjaarsdagen
Het is torteltijd
Ze kwekken en krijsen
Bij het krieken
Courage!
Vanuit de kille leegte
Zal fris groen verrijzen
Gezelligheid werd overstemd
Pas de volgende dag
Door een gevoel van oneerlijkheid
Want wat ik zag
Was niet de werkelijkheid
En dat beklemt
De lieve woorden
Schuldbewust
Brachten zachtheid
Maar bewust
Verstoken van puurheid
Doen ze vermoorden
Het vertrouwen
Dat zonder terughoudendheid
Verankerd moet zijn
In genegenheid
Zonder schijn
Van elkaar houden
Haar kniehoge laarzen
Draagt ze met klasse
Gracieuze passen
Opgewekt
Kijkt ze de wereld in
Opgeheven kin
Op weg naar haar bestemming
Gaat ze onbevreesd
Een vrije geest
Niet hooghartig
Niet gedwee
Zuiver met de golven mee
Met gracieuze passen
Een vrije geest
Wat geweest is is geweest
Dat is niet lief
Wat jij vindt
Naar kind
Dat is niet aardig
Wat jij verzint
Naar kind
Wie denk je wel dat je bent
Schijnheilig en verwend
Wij hoeven jou niet meer
Jij verpest de hele sfeer
Klein ben je, en nietig
Je maakt iedereen verdrietig
En jezelf onbemind
Dat je harteloos zegt
Wat je werkelijk vindt
Naar kind
Je ging ervan uit dat
Had wel verwacht
Wist niet wat
Dacht
Was nooit jouw bedoeling
Voelde je er ook niet prettig bij
Wilde juist verzoening
Wou juist niet mij ...
Zo jammer dat
Je een andere indruk wekt
Want écht schat
Heel veel respect
Onschuldig aan dit leven
Overkomt het je allemaal
Vooroordelen blijven aan je kleven
Een infantiel verhaal
Geef me de ruimte
Ik krijg geen lucht
Al die verwachtingen
Al die verlangens
Die constante zucht
Geef me de ruimte
Ik krijg het benauwd
Het ongeduld
De schuld
Het laat me niet koud
Geef me de ruimte
Doe een stapje terug
Laat het even zijn
Laat mij even zijn
Ga van mijn rug
Geef me de ruimte
Om te bouwen
Dan bouwen we een brug
Haar drang naar harmonie
In pleasen gehuld
Ontlokt ergernis en jaloezie
Schuld
Haar troost aan één
Die het hardste brult
De ander in de steek
Schuld
Haar eigen grenzen ver voorbij
Om iedereen te beschermen
Obsessief te ontfermen
Zelfredzaamheid vermoord
Subliem in de kiem gesmoord
Schuld
Al haar levenspatronen
Gehuld
In schuld
Bruine beer
Warm en zacht
Ik nestel me tussen jouw vacht
Mijn wang tegen je borst gevleid
Gekoesterd in geborgenheid
Laat ik alles los
En verwarm me met jouw tederheid
Bruine beer
Zo lief, zo zacht
Zo veilig in jouw moedervacht
Met zuivere lucht, veel zuivere lucht
Ik zou gaan jubelen en juichen
Mijn armen wijd
Ik zou de frisheid naar binnen zuigen
En ik zou huilen
Heel veel huilen
Ik zou huilen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf een open veld
Met bloemen, heel veel bloemen
Ik zou gaan huppelen en hollen
Mijn benen in de lucht
Ik zou door de verleiding rollen
En ik zou lachen
Zoveel lachen
Ik zou lachen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf vrijheid
Vol verlangens, vol verlangen
Ik zou gaan vlinderen en vliegen
Mijn hart wijd open
Ik zou mijn dromen wiegen
En ik zou leven
Intens leven
Ik zou leven
Tot ik niet meer kon
Zuiver en zacht
Dat jou zal omarmen
Verwarmen
Als een vacht
Speciaal voor jou
Vertrouw
Wees niet bang
Ik blijf dichtbij
Dit gaat voorbij
Ik sleep je door de bagger heen
Naar de overkant
Pak mijn hand
Door de catacomben
Van de duisternis
Angst, verdriet
Verbintenis
Ik blijf dichtbij
Wees maar niet bang
Dit gaat voorbij
Met vallen en opstaan
Lachen en huilen
Achter maskers verschuilen
Gaan we dapper het leven aan
Het slechte verguizen
Het kwade verbannen
Wat fout is is niet
Wat goed is wat je ziet
Want de buitenwereld bemint
Alleen het lieve brave kind
Zij aan zij
Met wie je kiest voor het leven
Alles geven
Verruil je ik voor wij
Samen een mening
Samen een pad
Waar hij is ben jij
Waar jij bent allebei
Want het levenspad begaan
Kan je samen beter aan
Blij verruim je wij
Met nieuw geboren leven
Dat je alles zal geven
Aan jezelf voorbij
Altijd paraat
Altijd beschikbaar
Wie zij zijn ben jij
Wie jij bent terzij
Want dapper gaan ze het leven aan
Afhankelijk van jouw bestaan
Sara brengt de tussenstand
Het leven
Kleur gegeven
Maar ook een schaduwkant
Sara brengt de tussenstand
Met leven
Ik verdreven
In de schaduw van de ziel beland
Even een kopje koffie samen
Even bij elkaar
Ik heb het zo gemist
Ik verlang er weer zo naar
Even lekker lullen
Over alles en iedereen
Ik heb het zo gemist
Ik was soms heel alleen
Nu lijkt het tij te keren
En kom ik dichterbij
En ja, dat maakt me blij
Maar zit ik op mijn belvedère
En staar naar bergcoulissen
Dan voel ik, dat ik wéér ga missen
